Vakantiepret

Vooruit, het is geen zomer, de laatste vakantie-vakantie is eigenlijk al voorbij. Maar met alle drukte op het werk had ik besloten om in het najaar op vakantie te gaan. Een week of twee geleden zat ik in het vliegtuig naar Windhoek, Namibië. Toch kunnen de gedachtes over quad rijden tussen de olifanten in de duinen van Namibië, raften bij de Victoria Falls en kamperen tussen de zebra’s de gedachte aan een haaknaald en een bolletje wol niet verdrijven. Hoogstwaarschijnlijk omdat ik een vlucht in het vooruitzicht heb die zo ongeveer 20 uur in beslag neemt met alle overstappen enzovoorts. Dus tijd voor een rijtje tomeloze projecten om de vliegtijd door te brengen.

Laten we het eerst even hebben over de voorwaarden van tomeloze projecten. Om te beginnen moet je niet teveel moeten knippen en afhechten. In het vliegtuig mag je immers én geen schaar én geen (scherpe) naald meenemen. Dus moet het iets zijn wat je makkelijk door haakt of aan elkaar haakt, want ook op het strand is het niet handig als je elke keer moet knippen en afhechten. Daarnaast is veel tellen niet heel handig. Op vakantie komen er gewoon regelmatig dingen tussen. Of je raakt met iemand aan de praat, er duikt een giraf op naast je raampje of vriendlief vraagt of je nog een cocktailtje wilt om aan te lurken. Als je dan vervolgens weer vijf minuten bezig bent om terug te vinden waar je bent gebleven, wordt je daar niet geweldig blij van. En als laatste, wat mij betreft, moet het een handzaam project zijn. Dekens met 400 steken in extra dik garen maken dat je zo ongeveer een volledige extra tas moet meeslepen waar je ook heen gaat. Laat staan de helft van je koffer die op gaat aan ruimte voor materiaal. Geen gigantisch probleem natuurlijk, maar wat mij betreft is ideaal anders.

DSCN2853

Wat blijft er dan over? Sjaals, shirtjes, kussens en dekens uit grote stukken. Zo haakte ik in Marokko, tijdens de busritjes van plek naar plek het voor- en achterpand van een shirtje. Die waren in de fietsteek te haken, iets dat ik inmiddels letterlijk met mijn ogen dicht kan. Dus terwijl de oases voorbij gleden en de gele duinen langzaam aan de horizon verschenen, kletsten we gezellig onze weg door de tijd heen terwijl mijn handen druk bezig waren met haken. Ik ben wat dat betreft iemand die letterlijk niet stil kan zitten. 

Meestal gaan er echter bollen mee voor een sjaal of een omslagdoek. Zo gingen er naar Bolivia 6 bollen Julia mee om een omslagdoek in granietsteek te haken (een vaste en losse afgewisseld), en tot op de dag van vandaag is dat mijn vaste attribuut in de reiskoffer – ook al ziet hij er eigenlijk niet meer heel charmant uit. Naar Bilbao gingen 3 bollen Papatya mee waar ik ook een omslagdoek van haakte. De laatste steek in de bus terug naar het vliegveld, precies op tijd om me er tijdens de vlucht in op te rollen en weg te dommelen. 

DSCN1060

Zelf heb ik een heel leuke sjaal ontworpen en gemaakt voor mijn vader met gevorkte clusters. Iets dat heerlijk weg haakt en ook nog eens makkelijk is, want je cadeautje hoef je alleen nog maar in te pakken als je thuiskomt vlak voor de kerst. Het patroon kun je volgende week vinden op mijn blogpagina.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *