Het begin

Schrijven is nooit echt mijn ding geweest. Maar goed, dat zei ik ook ooit over haken. En zie dit. Ik kom uit een gezin waar we altijd wel iets creatief deden. Mijn moeder zat altijd met haar borduurwerk op de bank ’s avonds. In het huis is werkelijk geen fatsoenlijk plekje meer te vinden om een groot werk te hangen. Maar op zondag was het altijd helemaal feest. Dan kwamen de 3D vellen tevoorschijn, dozen met schaartjes, ponsen, zand, je kan het zo gek niet verzinnen. Samen met mijn moeder en mijn zusje bereidden we de stationary van mijn moeder uit tot proportionele grootte. Zelfs CDs en theezakjes waren niet veilig. Ach, er zijn vast slechtere hobbies te bedenken.

Ik heb nog steeds een zwak voor theezakjes

Ook sinds ik uit huis ben gegaan, studeren is immers een onvermijdbaar kwaad, is het virus niet verholpen. Binnen no-time had ik via marktplaats in Arnhem vier grote dozen theezakjes op de kop getikt om kaarten mee te maken. Avonden en weekenden zat ik op de grond in de kamer tussen bergen theezakjes van alles uit te zoeken en te sorteren. Een waar genot. Dat viel allemaal nog mee, totdat ik een keer in de stad een haakpakket tegen kwam.

Mijn eerste kussen

Mijn moeder had beloofd dat ze tijdens een weekendje weg in Leiden mij zou leren haken. We eindigden op een bijzondere locatie op een woonboot waar ik onhandig op de bank probeerde een draad door een lusje te friemelen met een stom haakje. We gierden het uit tot we erbij neer vielen, maar ik moest en zou dat kussen afmaken. Dus dat deed ik, met kerst dat jaar, bijna 7 maanden na de start. Toen volgde er een nijlpaard, en een olifant en pannenlappen en nog zoveel meer. Ik haakte de sprei voor het bed bij mijn ouders tijdens het lezen van de artikelen voor mijn afstudeeronderzoek.

Nu zijn de rollen omgedraaid. Mijn moeder belt of appt me met vragen over patronen en afgelopen jaar zijn we voor het eerst samen naar een creatieve beurs geweest. En heb ik haar zelfs aan de amigurumi gekregen. Ondertussen puilt mijn kleine appartementje uit met allerlei garens en is mijn Pinterest account overspoeld met foto’s van ideeën die nog een keer uitgewerkt moeten worden. Mijn inspiratie haal ik eigenlijk overal vandaan. Maar ik vind vooral het combineren van spannende kleuren, het uitrekenen van een nieuwe vorm of het gebruik van nieuwe en verschillende soorten garens interessant. Omdat haken leuk moet zijn, maar volgens mij ook, als je een nieuw patroon koopt, een beetje interessant. Je moet wel blijven leren. Want stiekem, blijf ik altijd een academicus met een onstilbare nieuwsgierigheid.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *