Kunst en kitsch: Het Mauritshuis

Inspiratie vind je overal om je heen. En met technische snufjes als Pinterest, Ravelry en Facebook zou je tegenwoordig de deur niet meer uit hoeven om een nieuw project te vinden. Maar het kán wel! In de serie blogs ‘Kunst en kitsch’ laat ik je zien welke musea mij inspireren voor nieuwe projecten. Soms heel simpel, soms iets minder – soms zelf ontworpen, en andere keren heel makkelijk te vinden en af en toe wat variaties op bestaande ontwerpen. Deze keer: Het Mauritshuis, of zoals het volledigheid heet: Mauritshuis, Koninklijk Kabinet van Schilderijen.

Welkom in een van de mooiste gebouwen in Den Haag – het Mauritshuis

We weten allemaal dat het meest bekende museum in Nederland het Rijksmuseum in Amsterdam is, maar weten we ook dat veel van de belangrijkste werken in ons land eigenlijk naast het meest belangrijke gebouw in ons land hangen? Direct naast het Binnenhof en letterlijk in de achtertuin van het torentje staat namelijk het Mauritshuis. Het valt niet op en in vergelijking met andere musea vol grote werken is het bijzonder klein. Met maar 200 schilderijen op 2 verdiepingen en 18 kamers lijkt het nauwelijks de moeite waard. Maar laat ik dan vier woorden zeggen: Meisje met de Parel. Want Johannes Vermeer’s wereldberoemde schilderij hangt als pronkstuk in de laatste zaal. Na nieuw onderzoek is het inmiddels weer volop te aanschouwen en kijkt deze in bijna Arabische accessoires gehulde dame met een lichte twijfel en terughoudendheid haar nieuwsgierige bezoekers aan. Dat lijkt me reden genoeg voor een bezoek.

Alleen het interieur al…

Toen het schilderij net gemaakt was door Johannes Vermeer was er weinig waardering voor. Nu is dat trouwens geen uitzondering, veel schilders werden pas aan het eind van hun leven of (ver) na hun dood bekend. Maar dit schilderij was een iets ander verhaal. Het is ondanks wat er in het gelijknamige boek en de film over geschreven wordt, geen echt portret. Het schilderij is een tronie, een zogenaamde verpersoonlijking van een karakter, gemoedstoestand of een type, in het geval van het meisje een Oosters type. Dat het van Vermeer is, was trouwens ook lange tijd niet bekend – wellicht dat zijn roem, zowel van de schilder als van het schilderij daarom enige tijd duurde. Met het boek en de film is de populariteit inmiddels naar het hoogste niveau geklommen en zou je het schilderij bijna de Nederlandse Mona Lisa kunnen noemen. Bijna. Het werk van Vermeer is niet alleen uniek omdat het een Vermeer is, het kleurgebruik is net zo goed bijzonder en uniek te noemen. De schutere blik van het meisje wordt versterkt door de zachte kleuren die worden gebruikt en de simpele manier van schilderen.

Ik weet niet wie er treuriger kijkt 😉

Kortom, soms hoef je niet te moeilijk te doen om iets moois en uitzonderlijks te maken. Zo maakte ik deze sjaal en shrug met twee kleuren Scheepjes Tribe die erg op elkaar lijken. Toch is er een mooi zacht contract waarbij de een de andere versterkt. Of haal meteen inspiratie uit ‘Het Meisje met de Parel’ en maak eens een project met een klein kleurenpalet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *