Nooit te oud om te leren

Nieuw jaar, nieuwe kansen, nieuwe uitdagingen. Dit jaar op nummer 1: breien. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Er is een reden waarom ik tot nu toe altijd heb geroepen dat ik met 1 naald al gevaarlijk genoeg ben. Al was dat misschien niet de allerbeste opmerking toen de bewaking bij het koninklijk paleis in Londen vroeg of ik breide terwijl hij mijn haaknaald omhoog stak. Maar goede voornemens of niet, je moet er wel iets mee. En dus besloot ik de stoute schoenen aan te trekken en weer eens op bezoek te gaan bij Creahuys 41. Voor de gezelligheid want dat is het bij Audrey sowieso altijd, maar ook om de workshop recht en averecht breien van Nienke Landman te volgen.

Een vreemde dag was het wel. Mijn zusje stapte op het vliegtuig naar een of andere exotische bestemming, mijn ouders zouden dat de volgende dag doen en ik ging op breicursus. Al denk ik achteraf dat ik misschien wel de beste van de drie opties had gekozen. Creahuys 41 in Hazerswoude-Rijndijk is verhuisd sinds ik er de laatste keer ben geweest. En dat is meer dan leuk want dat betekent dat ik weer heerlijk nieuwe plekjes en nieuwe garens kan ontdekken. Maar omdat schijnbaar half Nederland de A12 koloniseerde kwam ik iets later aan dan gepland dus het was meteen aan de slag met garens voor het nieuwe project. Borgo de Pazzi en bamboe rondbreinaalden is de keuze op gevallen. Sommige gewoontes kun je beter maar in stand houden. 

Met een kopje thee en voldoende lekkernijen is het dan tijd om aan de slag te gaan. Want we kunnen niet blijven kwijlen voor de kasten vol met bolletjes. We laten het gras er niet over groeien want niets proeflapje, we gaan gewoon meteen voor de 40 steken. Al is dat breiend opzetten, en dat zo los doen dat je daarna ook echt verder kunt breien, misschien nog wel de grootste klus van de workshop. Onder bezielende leiding met hier en daar wat praktische hulp van Nienke lukt het echter. En al snel beginnen de eerste patroontjes te verschijnen.

Dat kan ook niet anders want Nienke helpt iedereen vooruit. Of het nu is met algemene tips over hoe je patronen leest en waar je rekening mee moet houden tot het voordoen van de rechte en averechte breisteek. Aan de andere kant is het toch wel een wonder dat er in totaal maar een tweetal steken is gevallen of er magisch bij is gekomen met al dat geklessebes tussendoor. Een workshop is dan wel om iets te leren, maar het moet vooral ook gezellig zijn. En dat is het. Nienke is een geweldige docent die alles heel goed weet uit te leggen, proeflapjes meeneemt zodat ze alles voor kan doen en zelfs ervoor zorgt dat we het afhechten kunnen oefenen. Dat in combinatie met goed gezelschap en een heerlijke gastvrouw die zelf ook enthousiast mee doet en dat is alles wat je nodig hebt op een regenachtige zaterdagmiddag.

Als ik weer eens bij een winkel langs kom en vertel dat ik een uur in de auto of twee uur in de trein heb gezeten, kijken mensen me vol verbazing aan. Waarom ik het doe? Heel simpel, omdat elke winkel zijn eigen leuke dingen heeft. Niets is leuker dan nieuwe mensen ontmoeten en rondneuzen op plekken waar je al een tijdje niet bent geweest. En dat is elke rit in de auto of trein waard

On Tour: YLA Lifestyle in Lochem

Regelmatig heb ik de gezellige en inspirerende bezoekjes aan leuke winkels samen met mijn moeder gedaan. Een gevaarlijke aangelegenheid, want we komen nooit met lege handen thuis en vaak met nog meer ideeën dan we al hadden aan het begin. Nu was het andersom, want nadat ik de weg had gevonden naar de ingang van YLA, heerlijk huiselijk door de keuken, stelde ‘de moeder van’ zich aan mij voor.

Yvonne en Lotte, moeder en dochter, zijn het kloppende hart achter YLA Lifestyle. Een duo dat aanvankelijk begon als een trio met ook de vader erbij met zelfgemaakte houten producten. Maar dat is inmiddels geen onderdeel meer, het haken heeft de winkel helemaal over genomen. Zoals wel meer dingen in het leven. Van een hobby, Lotte leerde het van haar moeder in 2009 na de afronding van haar studie, naar een inschrijving bij de KvK in 2013. Want nadat iedereen in de familie- en vriendenkring was voorzien van sjaal, muts en deken werden braderieën het verkooppunt voor de zelfmaakkunst. 

En van gehaakte spullen naar garens in slechts een naaldwijdte verschil. Dus al snel werden de zolder, daarna de logeerkamers en uiteindelijk de huiskamer van het ouderlijk huis gevuld met dozen Stylecraft en andere leuke bolletjes garen. Tijd voor een nieuwe plek, een atelier in de tuin. Maar iedereen weet, als je eenmaal iets de wereld in slingert, weet je nooit wat er mee gebeurt. En dus werd binnen no-time het contract voor een nieuwe ruimte, weg van alle woonruimtes gerealiseerd. Samen met familie en vrienden maakten ze het pand aan de rand van Lochem geschikt voor YLA Lifestyle en het bedrijf van Lotte haar man aan de andere kant. En hoewel de webshop nog steeds het grootste deel van de omzet uitmaakt, zien ze steeds meer mensen terug op hun kantoor/winkel/showroom. 

En daarmee is het verhaal van YLA voorlopig nog niet af blijkt uit de ideeën die nog in Lotte haar hoofd rondzwerven. Niet alleen een nieuwe website, maar nog een heleboel andere nieuwe dingen. En dat ze succesvol zijn, daar heb ik geen enkele twijfel over. Naar het concept van de maaltijdboxen werd ongeveer een jaar geleden de YLA box de wereld in geslingerd. Een verrassing van garens met een leuk patroon. Dat moet je liggen zegt Lotte, je vindt het leuk of niet om verrast te worden. Maar heel veel mensen vinden het leuk. Dus staan er inmiddels weer vrienden en familie regelmatig klaar om de cadeautjes voor de trouwe leden en andere geïnteresseerden in te pakken.

Ondanks het succes, de groei en de uitgebreide klantenkring blijft het persoonlijk en gezellig. De toegankelijkheid van de aanwezigheid online (een veelvoud aan facebookgroepen en meer dan eens een (live) filmpje op Instagram of Facebook) is precies zoals het is. Want uiteindelijk, zegt Lotte, wil ze mensen inspireren en helpen. Al is het met zoiets simpels als een leuke combinatie van garens zoeken bij de kleur van het behang. Ik zou met veel liefde mijn inspiratie af laten hangen van de creativiteit van de dames bij YLA. 

On tour: Twee Steekjes Los in Hattem

Het is altijd wanneer je het het minste verwacht dat je de leukste dingen meemaakt. En ik wist al toen ik mijn auto bij de jachthaven parkeerde met een grandioos uitzicht over het rivierenlandschap bij Kampen dat het een bijzondere dag zou worden. De stad Hattem, met het dorpse karakter is zeker te weten op zich al reden voor een dagje uit. Maar voor eenieder die extra reden nodig heeft, Twee Steekjes Los.

Niet dat je ze moet hebben, al draagt het vast bij aan de gezelligheid als je ze wel hebt. Roelie en Lisette zullen je met open armen ontvangen in hun knusse maar ruim opgezette winkel op een steenworp afstand van nostalgische muurhuisjes en gezellige hofjes. Als winkel op de Veluwe hebben ze natuurlijk Scheepjes garen liggen. Want dat is immers het enige ‘echte’ garenmerk. Dat de fabriek zoals hij jaren geleden was niet meer bestaat en er veel meer is dan sokkenwol doet niets af aan de traditie. De dames vullen de rest van hun schappen met Borgo de Pazzi, Katia en Lana Grossa met hun nieuwste mooie aanwinst: Gormitolo. 

Ze hebben verschillende voorkeuren. Voor juist een dikker garen of juist fijn dun garen om kant mee te haken of te breien. Misschien is het daarom ook wel dat hun assortiment vele verschillende mensen enthousiast maakt voor hun winkel, en dat eigenlijk iedereen er wel iets kan vinden. De dames die vooral van roze en glitters houden, zien nog steeds dat laatste als een belangrijke rol van de winkel. Er moet een plekje zijn voor iedereen. Hun gratis handwerkcafé aan de grote tafel achterin, of met lekker weer voor de deur, is dan ook een uitje voor iedereen. 

Roelie en Lisette zijn een team. Ze denken over veel zaken hetzelfde en vullen waar nodig elkaar met hun smaak en kwaliteit perfect aan. Of het nu gaat om het contact met mensen, een goed advies of het ondernemer zijn. En net als de mensen die in de winkel komen, zien ze het steeds meer zitten en durven ze steeds meer. Het is een kwestie van vertrouwen krijgen in de winkel en de personen. Mensen geven hier niet per definitie veel geld uit aan garens, maar gaandeweg leren ze het kennen en durven ze meer. Een fysieke winkel is dan niet alleen gezellig maar ook noodzakelijk om het te voelen en te zien. De dames waren zelf niet anders, die gingen toen hun plannen vorm begonnen te krijgen ook de hort op om andere winkels te bezoeken.

Mijn moeder zei mij vroeger altijd: Wat een boer niet kent, dat eet ie niet. Kortom, iets nieuws doen of vinden is nogal wat. Maar bij Twee Steekjes Los in Hattem kan het alleen maar goed brengen. Of je nu aanschuift aan de tafel voor advies over bolletjes, snel de laatste meters in wil slaan voor dat ene project of gewoon omdat je geïnspireerd wilt worden – je slaagt er altijd!

On tour… Woll of Fame in Maasbracht

Limburg voelt een beetje als thuis, het is altijd verder weg dan je denkt . Als je er eenmaal bent, is het bijna alsof je in een ander land bent aangekomen. Maar het is altijd gezellig. Zo staan in Maasbracht op de het zaterdag de bonbons al op tafel en de thee is al onderweg voor ik goed en wel ben gaan zitten aan de tafel midden in de winkel. Er is dus weinig tijd om mijn ogen uit te kijken en alle kasten af te gaan (dat zijn er best wat in de grote winkel) voor ik met Karin en Leona in gesprek raak.

Schuif maar aan

Maasbracht ligt aan, je raadt het al, de Maas. en dat is voor Woll of Fame ideaal. Niet alleen zijn er veel mensen die uit de passantenhaven even langskomen. Maar ook organiseren ze hun eigen tochtjes over de Maas. Al hakend in goed gezelschap over Limburgse wateren. Alleen al erover praten maakt dat ik er zin in heb. Gezelligheid staat zeker voorop in deze winkel. En service. Een brede hoeveelheid garens, van sokkenwol tot acryl en wolletjes, je vindt er vast wel iets. Al ze het niet hebben, bestellen ze het graag voor je.

Leona en Karin zijn familie. Nicht en tante. Die vanuit hun passie voor handwerken besloten om een winkel te beginnen. Op zoek naar een geschikte ruimte op een leuke plek kwamen ze terecht in een groot pand dat al een aantal jaren leeg stond.

Geluk komt in alle kleuren, als het maar garen is

De ruim opgezette winkel biedt alle gelegenheid voor workshops en evenementen. Achterin zijn er meer dan voldoende tafels waar mensen alle ruimte hebben om deel te nemen aan leuke workshops door het jaar heen. Toch moeten ze ook veel mensen teleur stellen. Er komen aardig wat mensen binnen die vragen of ze geen gemaakte producten kunnen kopen. Maar ze blijven het vooral leuk vinden om mensen te inspireren zelf iets leuks te maken. 

Ik kan inmiddels geen redenen meer verzinnen om Maasbracht niet aan te doen voor een heerlijke ochtend snuffelen tussen de garens. Met gezelligheid, goed advies en een bende inspiratie kom je al snel ver. En de rest van het gezin? Die zet je met uitzicht op de rivier op een terrasje en dan hoor je niemand meer klagen.

On tour… Studio Sier in Dinxperlo

Dinxperlo, hoe kom je daar? Nu, je rijdt naar Duitsland en je stopt een paar meter voor de grens letterlijk. Of je komt via de andere kant en rijdt eerst door Duitsland. Bijzonder spannend in mijn geval, want mijn paspoort ligt op dat moment ergens op een ambassade te wachten op een visum voor de zomer. Ik kies dus voor de eerste optie. En eindig in het gezellige plaatsje, waar het even goed kijken is om Studio Sier te vinden.

Ik heb geen rommel, ik heb ideeën

Studio Sier is een heerlijk knus hoekje in een gezellige winkelstraat. En misschien dat je bij hoekje denkt aan iets kleins en ondergeschikt. Maar dat is het zeker niet. De kleuren aan garens nodigen je vanaf de muren al uit om ze te ontdekken, mee te nemen en mooie dingen van te maken. Maureen legt uit dat ze vooral wil inspireren. Aan voorbeelden in ieder geval geen gebrek. Vrijwel allemaal door Maureen zelf gemaakt. En mocht dat niet genoeg zijn, schuif dan aan bij een van de legio workshops die worden georganiseerd. Voor ieder wat wils en aan bekende en onbekende namen geen gebrek. Blijkt dat Dinxperlo toch bekender is dan ik dacht.

Verstopte bolletjes

De meest populaire workshop is verrassend genoeg sokken breien. De insteek van de winkel is vanaf het begin af aan hip, modern en vooral kleurrijk geweest. Daar paste sokken breien niet direct zo in. Maureen zegt:”we zouden het zo jammer vinden als deze ambacht verloren zou gaan, daarom zijn we voorzichtig begonnen met een workshop. Natuurlijk wel met leuke hippe sokkenwolletjes!” Nu zitten de workshops vaak al vol voor ze goed en wel op het krijtbord achter de kassa zijn geschreven. En ze worden gegeven door een dame die eerder een ander winkeltje met garens in Dinxperlo had. 

Kleur voert de boventoon in Dinxperlo

Aan sokkenwol geen gebrek in ieder geval, net als veel andere garens. Soms is het verbazingwekkend hoeveel verschillende garens je in een kast kwijt kunt. En dan hebben we het alleen nog maar over de zomergarens. Een prominente plek is gereserveerd voor Stylecraft, de must voor Maureen om in de winkel te hebben. Haar eigen favoriete garen om dekens mee te maken. En tsja, dat wat je zelf graag gebruikt, daar ben je ook extra enthousiast over. 

Men zegt wel eens dat de klant koning is. Toch volgt dat vaak uit een soort verontwaardiging voor een verzoek, een onhaalbaar verzoek. Bij Studio Sier is de klant zeker koning. Niet omdat het moet, niet omdat je iets vraagt, maar omdat Maureen het gewoon veel te leuk vindt om je te helpen aan wat je zoekt. Ook als je dat zelf misschien nog niet helemaal scherp hebt.

On tour… Hobbykamer de Blauwe Vlinder in Dronten

De wereld is soms wel heel klein. Niet alleen omdat je beseft dat je nog geen uur van Kampen vandaan woont, de verre stad waar de mooiste verhalen in je favoriete boek zich afspelen. Maar vooral letterlijk omdat het eerste waar we over te spreken kwamen in Hobbykamer de Blauwe Vlinder Zeeland was. Dronten klinkt dan opeens minder afstandelijk. Maar goed Willy en ik waren op bezoek bij de Hobbykamer de Blauwe Vlinder. Wellicht niet een plek die op je route ligt, maar zeker een plek om voor om te rijden.

Werken, het is maar net hoe je het ziet

Al is het alleen maar in de eerste instantie voor de ruim opgezette winkel die zich midden in een winkelcentrum bevindt. Heel handig om de rest van je gezelschap bezig te houden terwijl jij heerlijk vergaapt aan al het moois in de winkel. Want mooi en veel en ruim, dat zijn de woorden die de winkel het beste omschrijven. ‘Schuif gezellig aan tafel aan’ is niets teveel gezegd. De thee staat praktisch meteen voor mijn neus en een refill is al een feit voor ik er zelfs maar over heb gedacht. Haakwerkje in de hand – ik kan me geen betere ontvangst voorstellen.

Karin heeft passie voor het bedrijf, dat is op zich niet uniek. Tot nu toe heb ik alleen nog maar gepassioneerde mensen ontmoet. Maar Karin besteedt extra aandacht aan de garens die ze heeft en de verhalen erachter. Niet dat het allemaal duurzaam, gerecycled of biologisch is. Wel dat het verhaal erachter klopt. Tegenwoordig is het heel makkelijk om mensen met een titel of een keurmerk ervan te overtuigen garens te nemen. Maar vaak is er meer achter te zoeken.

Het enige dat nooit verschilt zijn de kasten

Een team van zes gezellige dames, tenminste ik heb een aantal van hen ontmoet en ik weet zeker dat de rest net zo leuk is, runt de winkel. Op allerlei manieren. Met aankleding, workshops, beurzen en ontwerpen van haakpatronen. Iedereen heeft zo zijn eigen voorkeur en die verschillende stijlen zie je ook wel terug in de verschillende ontwerpen in de winkel. Al is er wel een belangrijke overkoepelende factor – de kleur groen. Ze proberen zich in te houden, maar het is onmiskenbaar een van de meer voorkomende kleuren. Het was met schaamrood op mijn kaken dat ik zei me niet te kunnen herinneren dat ik ooit een ‘groen’ project had gehaakt. Daar is inmiddels verandering in gekomen.

Hobbykamer de Blauwe Vlinder is een heerlijke plek om rond te neuzen en nieuwe dingen te vinden. Een schatkamer aan mooie producten verkocht door gepassioneerde en enthousiaste mensen. Dat is het tochtje door het nieuwe land meer dan waard.

On tour… Brei & Allerlei in Heythuysen

Toen ik begon met deze serie noemde ik het On Tour. Omdat ik het idee had om het land door te gaan reizen en winkels te bezoeken. Dat doe ik, maar dat ik op een maandagochtend door het Limburgse platteland zou rijden op zoek naar het plekje Heythuysen, dat had ik nooit gedacht. Noch dat ik er al ben voordat ik het daadwerkelijk door heb. Tussen de berm, tractoren en snelheidslimieten had ik ergens een naambordje gemist. Maar dat mag de pret niet drukken en vrolijk omgehaakte bomen leiden me in het half verlate stadje al snel naar een gezellig pleintje met Brei&Allerlei.

Kleurtjes te over in Heythuysen

Wilhelmien en Jacqueline zwaaien de scepter over dit gezellige imperium dat mensen van heide en ver trekt voor workshops, gezelligheid en garens. De inmiddels vier dagdelen met haakcafé’s zitten zo goed als vol. Het is zo’n vaste prik dat zelfs een Tweede Kerstdag of een korte zomervakantie voor de eigenaren geen excuus mag zijn om niet bij elkaar te komen. 

Dit showmodel is talloze keren ‘nagemaakt

Hoewel veel van mijn bezoeken gewoon bijzonder gezellig zijn, voel ik me in dit geval ook lichtelijk schuldig als ik na een bijzonder gezellig gesprek en de hartelijke ontvangst de deur uit loop. We komen vanzelfsprekend al snel te praten over (haak)projecten en de Persian Tiles blanket waar ik al veel te lang aan bezig ben. Gemaakt met acryl en zonder diagrammen. Tot grote ontsteltenis van Wilhelmien die zich al zo lang verheugd op het maken van de deken. Maar wel een bijzonder sterke voorkeur heeft voor geen acryl en een patroon met diagrammen. Ik ben er net zo door van slag als zij.

De nieuwste aanwinst: Bobbiny

Brei&Allerlei is een heerlijke winkel om in rond te snuffelen. De wijde variëteit aan garens heeft voor iedereen wat wils. De koffie en thee staan klaar en Wilhelmien en Jacqueline helpen j met veel plezier aan een nieuw project. Toch op zoek naar nieuwe inspiratie? Neem plaats op het bankje of vergaap je aan de vele voorbeelden die de kasten sieren op de plekken waar geen bollen wol opgestapeld zijn. Je komt zeker niet met lege handen thuis, maar je zult tevreden zijn met de aankoop.

On tour: Het Wolhuis – Rijssen

Rijssen ligt niet naast de deur, tenminste niet naast de mijne. Maar dat mocht de pret niet drukken. Het was immers alweer een tijdje geleden dat ik richting de Achterhoek ben geweest. Maar het is het wachten tot dat ene koude weekend in september waard. Dat zijn de momenten dat je spijt hebt dat je met de trein gaat en koukleumend op stations staat te wachten, maar het ontvangst des te warmer is.

Een warme ontvangst wil trouwens niet zeggen dat ik de volledige aandacht hebt. Want, zoals ik inmiddels bijna gewoon begin te worden, worden we regelmatig onderbroken door klanten. het pand is klein, maar dat voelt in dit geval vooral knus aan. Je dwaalt bijna door een doolhof van hoge kasten gevuld met allerlei soorten, kwaliteiten en kleuren aan garens. Je moet hier zeker niet met al te veel ideeën binnen lopen, want voor je het weet loop je met een tas vol garens en een to-do lijst voor de komende jaren de winkel weer uit.

Over to-do lijsten gesproken, de eigenaresse van de winkel Ria had precies dat op haar lijstje staan. Al heel lang had ze het verlangen om een winkel in garens te beginnen. Eerst begon dat thuis, online. Maar al snel miste ze het contact met de klanten. Je pakt de garens in en vervolgens weet je niet wat ermee gemaakt wordt en dat is jammer. Zo begon het idee klein, maar zoals alles wat klein begint werd het al snel groter wanneer er van alles bij komt. En nu ligt er eigenlijk teveel in de winkel.

De winkel hangt vol met voorbeelden en ideeën voor praktisch alle garens die te vinden zijn. Waaronder het merk Rowan, eentje waar ik nog niet eerder van gehoord had. Toch is het met een fabriek sinds 1978 een van de oudste merken garens die we kennen. Ze waren de eerste die aan de slag ging met wat creatievere garens. De luxe mixen van onder andere merino- en alpaca wol en viscose in de Rowan Felted zijn vind je bijna nergens anders. Maar wat ik het allerleukste eraan vind, en waarom ik best snap dat het Ria’s favoriete garen is, is dat het voelt als vroeger. De Rowan Felted Tweed is een echt kriebelig garen zoals ik me de truien en sjaals van vroeger voor kon stellen. En ik kan niet wachten om ermee aan de slag te gaan en een mooi paar wanten of een muts van te maken.

Ik moet helaas de kou weer in met mijn ‘gewone’ muts, door naar de volgende bestemming van vandaag. Maar ik weet wel dat als het straks warmer wordt, ik snel weer de trein naar dit uithoekje van Nederland pak. Want het is de drie uur reizen meer dan waard.

On tour: Atelier Jaffari in Arnemuiden

Soms ben ik heel bewust op zoek naar nieuwe adresjes en plekken om op bezoek te gaan. En soms ook niet, dan vinden de plekjes mij gewoon. Zoals Atelier Jaffari in Arnemuiden. Na een gezellig familiebezoek met strandwandeling en een goede dosis Indisch eten van vaders had ik besloten om zaterdags met mijn moeder nog even op pad te gaan. Precies op het moment dat ik me herinnerde dat er in Arnemuiden, een dorp praktisch om de hoek van Middelburg (waar ik ben opgegroeid) een garenwinkel is. Kortom, waar we heen gingen daar hoefden we het niet lang over te hebben. Jeanet had laten weten dat we van harte welkom waren en met de boodschappenlijstjes in de hand gingen we op weg.

Hoe ver de winkels ook in het land van elkaar liggen. In elke winkel die ik bezoek hoor je eigenlijk hetzelfde verhaal: ‘Ik wil graag dat mensen blij de winkel uit gaan’. Ook hier. Jeanet toont oprecht interesse in wat je wilt maken en denkt actief mee. Ze wil je graag verder helpen en heeft er geen bezwaar tegen als je alle bolletjes op tafel gooit om eens rustig uit te zoeken welke het beste past voor jouw project. De grote kasten met vakken met bolletjes, niet netjes opgestapeld maar functioneel neergelegd, nodigen uit tot rommelen en zoeken. Mijn moeder maakte meteen gebruik van de extra hulp aanwezig om ander garen uit te zoeken voor een omslagdoek die ze in de winkel had zien hangen. Zoals Jeanet zegt, is het niet alleen maar ja knikken, maar soms ook gewoon nee zeggen. Sommige patronen komen gewoon niet mooi uit met bijvoorbeeld verloopgaren met een kort verloop. En dan moet je het ook durven om iemand met lege handen de deur uit te laten gaan. 

Er zit een mooie historie achter de winkel, in verschillende opzichten. Zo’n 20 jaar geleden nam Jeanet de winkel over samen met haar man Ali. Hij heeft achterin een naaiatelier. Voorin is de kleine kast, aanvankelijk gevuld met katoen, sokkenwol en acryl, inmiddels verwisseld voor een serie kasten en tafels gevuld met allerlei bolletjes. De opkomst van blogs en daarmee de beschikbaarheid van patronen zo’n 7-8 jaar geleden heeft deze mogelijkheden gecreëerd. Na de vleermuismouwen en borsteltruien eind jaren ’80 eindigde in een dip voor haken en (met name) breien. Niet iedereen die twee naalden vast kon houden was meer aan het breien met als gevolg dat de verkoop ook terug liep. Inmiddels is dat anders en Jeanet is ook een blog begonnen: blij-dat-ik-brei.blogspot.com. Hier deelt ze allerlei ideeën die ze langs ziet komen, patronen en linkt ze naar andere mensen die mooie dingen maken. 

De echte passie begint toch bij die vleermuismouwen en borsteltruien. Of eigenlijk de Zeeuwse klederdracht en de visserstruien, onmisbaar in zo’n karakteristiek vissersdorp als Arnemuiden. Samen met Tante Zoet blies ze oude omslagdoekjes, breipatronen en visserstruien nieuw leven in. Want een klassiek wit omslagdoekje dat vroeger over de zwarte jurk onder de boezem werd vastgemaakt, is in een bonte Lang Yarns met grote haaknaald opeens een super comfortabele én hippe omslagdoek. En een serie oude breipatronen in blokken werd per ongeluk opeens een Zeeuwse deken. Vreemd eigenlijk om te denken dat er slechts 1 misschien 2 generaties zitten tussen mij en de mensen die de klederdracht droegen, maar ik er niet eens meer aan denk. Dit soort initiatieven zijn geweldig – vind ik – om erfgoed levende te houden. En als we gordijntjes zoals vroeger kunnen haken, waarom dan niet dit?

Een ding is zeker. Atelier Jaffari is op allerlei manier een geweldige bron van inspiratie. Dat straalt Jeanet sowieso uit als ze nog voordat we zitten begint te vertellen over het Brei- en Haakfestival elk jaar op de eerste zaterdag in juni – dit jaar ook daadwerkelijk 1 juni. Waar de auto’s voor de deur plaats maken voor witte tenten vol gebreide en gehaakte dekens, bloggers vanuit het hele land met workshops en een serie meegebrachte campingtafels en -stoelen. Een echt uitje, een soort van brei- en haakclub 2.0, met normaal een paar honderd mensen. Een snelle blik in het gastenboek op de balie laat zien hoeveel mensen een geweldige dag hebben gehad de afgelopen jaren. Kortom ik heb mijn kamer bij Hotel Mama al gereserveerd. En moeders? Die kijkt nu al uit naar het moment dat ze van de zomer op haar fietsje naar Arnemuiden kan om bolletjes te gaan shoppen voor een nieuw project. Heerlijk snuffelen en kletsen tussen de bolletjes. Ik kan me geen betere dagbesteding bedenken. 

On tour: Creahuys 41

Als je mij een jaar geleden had verteld dat ik in 2019 een eigen bedrijf zou hebben en hele dagen mijn tijd mocht vullen met trainingen in debat, workshops en lesmateriaal en tussendoor ook nog eens mijn haakavonturen met iedereen mocht delen. Nou, dan had ik je voor gek verklaard. En kijk nu eens. Maar goed, genoeg over mij. Want vandaag zijn we te gast bij Creahuys 41 in Hazerswoude Rijndijk – ja zeker, te gast. Een warm welkom is inmiddels vaste prik als ik langs ga bij winkels. De koffie en thee staat al klaar en in dit geval ben ik niet de enige die op bezoek komt.

Creahuys 41 is op allerlei manieren een vreemde eend in de bijt bij deze serie. Audrey, de eigenaresse, heeft vroeger wel gehaakt op school maar had nooit gedacht dat ze nu een wolwinkel en webshop zou hebben. Allemaal dankzij haar vriendin Debby. Tijdens een mindere periode zat Audrey thuis en kwam Debby langs om samen te haken. Het enthousiasme leidde ertoe dat er woonaccessoires op de markt werden verkocht en er uiteindelijk een webwinkel kwam. Ze zaten wel eens te grappen op de bank dat ze straks een winkel zouden hebben en hoe leuk dat zou zijn. Lachend kijken ze elkaar aan over de houten tafel midden in de winkel.

De -met name met Scheepjes- schappen aan de zijkant bieden een fleurig decor voor mooie ontmoetingen. Want de winkel is meer dan een plek om garens te kopen. De openingstijden zijn zo ook eigenlijk ontstaan. Van het assortiment op de slaapkamer naar een opslag met een wekelijkse haak-aan op dinsdag en kleurtjes kijken op afspraak, naar echte openingstijden. De winkel is er ook vanuit het idee zodat verschillende mensen elkaar kunnen ontmoeten en tijd voor elkaar kunnen hebben. De workshops zijn een echt dagje voor jezelf en altijd is er ruimte voor de klanten. Tijd en aandacht is iets dat je op steeds minder plekken kunt vinden, maar nog wel hier aan de rand van het groene hart.

Audrey en natuurlijk Debby, die inmiddels ook haar plekje tussen de schappen heeft gevonden, zijn het hart van een bijzondere winkel. Uit alles wat ze doen straalt enthousiasme en betrokkenheid. Of je nu een trui van een dikke €100 wil breien van een duur garen of je met een simpele bol een sjaal wilt maken – voor iedereen is er iets te vinden. En iedereen is even belangrijk. De garens in de winkel zijn alleen van merken die datzelfde uitstralen en waarbij Audrey een goede relatie heeft met de vertegenwoordigers. Practice what you preach. Creahuys 41 is een heerlijke huiskamer om urenlang aan de houten tafel te zitten haken terwijl de nieuwe ideeën in je hoofd rondzwerven en de koffie altijd warm is. Ik kan niet anders dan iedereen aanraden eens langs te gaan bij een workshop, haak-aan of gewoon als het uitkomt. Je gaat met een glimlach de deur uit, gegarandeerd!