Iets nieuws

Ik ben niet zo van de dikkere garens. Ik vind haaknaald 4,5 al dik genoeg, behalve dan voor Tunisch haken. Maar soms laat ik me verleiden tot iets niets en anders. Zoals ook deze keer na mijn bezoek aan Hobbykamer de Blauwe Vlinder in Dronten. Ondanks dat er al aardig wat projecten van mijn haaknaald zijn gerold, maar er zijn ook nog aardig wat garenmerken waar ik nog verrassend weinig mee gewerkt heb. Iets met maar 24 uur in een dag. Zo moest ik van Karin Katia Merino Aran eens uitproberen. De drie bollen ‘Karin’s groen’ (lees in mijn andere blog over mijn bezoek) brandden de hele dag in mijn tas om iets mee te doen. Maar uiteindelijk gebeurde dat pas drie dagen later, ’s avonds op de bank. Een brede heerlijke sjaal zou het worden. Hij was bijna dezelfde avond nog af…

Sinds ik haak heb ik iets met sjaals. Ik vind het heerlijk om een sjaal om te hebben en daar lekker in weg te kruipen. Goed excuus ook om elke keer maar weer aan de slag te gaan voor een heerlijke sjaal. Maar het patroon is elke keer lastig kiezen. Ik heb acht verschillende patronen geprobeerd voor ik bij deze uit kwam. Maar dan haakt het ook wel zo lekker weg dan diezelfde avond de sjaal al half af was. En het was alleen omdat ik last-minute had besloten de volgende ochtend vroeg met de auto op pad te gaan dat ik van mezelf de garens neer moest leggen en naar bed dus. 

Hieronder heb ik het patroon van de sjaal voor je uitgeschreven. Maar let op! Het is verslavend en voor je het weet haak je hem in een ruk af. Al zijn dat wat mij betreft de betere projecten ;).

Benodigdheden:

  • Haaknaald 6, of een haaknaald die past bij jouw hand. Kijk even kritisch of het garen soepel valt. Ik haak over het algemeen wat strakker, maar ik vind het ook fijner als het patroon wat mooier uit komt en wat strakker is gehaakt.
  • 3 bollen Katia Merino Aran, ik gebruikte kleur 65

In dit patroon worden vier steken gebruikt:

  • l: losse
  • v: vaste
  • stk: stokje
  • sgstk: samengehaakt stokje

Een samengehaakt stokje maak je als volgt. Als je twee stokjes samen moet haken. Start je als een gewoon stokje. Als je drie lussen op de naald hebt haal je de draad door de eerste twee lussen. In plaats van dat je ook de laatste twee lussen doorhaalt, gaan we nu eerst een nieuw stokje haken. Sla de draad om, steek in de volgende steek en haal de draad op. Haal de draad weer door de eerste twee lussen op de naald. Je hebt nu drie lussen op de naald staan. Sla de naald om de draad en haal in 1 keer door alle lussen op de naald. Je zit nu dat je aan de bovenkant maar 1 steek hebt. In dit patroon haken we echter geen twee stokjes samen, maar vijf. Dat wil zeggen dat je het proces van alleen door de eerste twee lussen halen 5 maal doet en dan de draad omslaat en in een keer door alle 6 de lussen op de naald haalt.

Haak 49l

Toer 1: Haak 3l (=1e stokje) , 2 stokjes samen in de 4e en 5e steek vanaf de naald, *1l, 1 steek overslaan, 1stk, 1l, 1 steek overslaan, 1 stk, 1l, 1 steek overslaan, 5 stk in de volgende steek, 1l, 1 steek overslaan, 1stk, 1l, 1 steek overslaan, 1 stk, 1l, 1 steek overslaan, 5 sgstk*, herhaal van * tot * tot einde. Eindig met 3 sgstk.

Toer 2: Haak 1 losse (=keerlosse), en vervolgens 1 vaste in elke steek. Let erop: haak om de lossen van de vorige toer en let erop dat je bij de samengepakte stokjes in de bovenste twee lussen van de samengepakte stokjes steekt en niet in de losse erna! Anders komen de waaiers niet mooi boven elkaar.

Herhaal toer 1 en 2 vervolgens tot je bollen op zijn. Kortom kind kan de was doen. Veel haak- en draagplezier!

Lief viooltje, dank voor je kleur

“Rozen zijn rood, viooltjes zijn blauw. Ik houd van jou.” dit is waarschijnlijk en van de meest gebruikte rijmende zinnen ooit. Daar durf ik aardig wat geld op in te zetten. Toch zijn het op de Valentijnsdag de rozen die vijfmaal zo duur zijn en loop je al snel een blauwtje als je met een schaal viooltjes aan komt. Tenminste normaal gesproken. Mijn vader zou je juist bijzonder blij maken met zo’n schaal. En mij misschien ook wel meer dan met een bos rozen. Aangezien ik niet de meest groene vingers heb, overleven ze waarschijnlijk langer dan die rozen – die ik trouwens ook niet krijg. En daar komt nog bij dat viooltjes in veel meer en mooiere kleurencombinaties te vinden zijn. Reden temeer om er eens een blog over te schrijven.

Om eerste even terug te komen op het begin, viooltjes zijn trouwens helemaal niet voor iedereen het symbool van liefde. Sterker nog Shakespeare, die ik bijna de koning van de liefde zou durven te noemen, zag ze eerder als een symbool voor de dood. Dat wil zeggen, als ze werden genoemd in de toneelstukken dan was het meestal vlak voor of nadag er een karakter een tragische dood had gevonden. Al is dat laatste misschien niet heel erg lastig als je een beetje bekend bent met Shakespeare’s stukken. 

Het potje dat ik haakte

Maar hoewel we het altijd hebben over ‘viooltjes’ in algemene zin, is er een grote variëteit. Natuurlijk kennen we de lange rijen plantenbakken bij het tuincentrum gevuld met praktisch elke te bedenken kleurencombinatie. Maar wist je dat deze eigenlijk in veel gevallen slechts een paar van de vele (lees, 400+!) soorten viooltjes zijn die er bestaan? De veelheid van kleuren komt omdat er binnen de soort veel is gekruist met als gevolg natuurlijke en spontane verkleuringen. De kwekers maken hier dankbaar gebruik van met als gevolg een verbazingwekkende combinatie aan kleuren in onze tuin. Of ze nu groot zijn of je juist een plekje hebt gevonden voor de kleinere bosviooltjes, de kleuren trekken sowieso de aandacht.

En dat is vooral het leuke aan viooltjes, ze zijn kleurrijk bijna het hele jaar door. Dat wil zeggen, zo lang als het niet vriest blijft de bloem bloeien. Dus ondanks dat het plantje slechts 1 seizoen je tuin op kan vrolijken, dan is het wel een lang seizoen. En wat mij betreft is er niets leukers en vrolijkers dan een verzameling viooltjes in elke mogelijke kleurencombinatie te aanschouwen. Een kopje thee en een zonnetje erbij en voorlopig ben ik wel zoet.


Met alleen een klein balkon tot mijn beschikking – waar ik vanaf de bank ook nog eens geen zicht op heb – zijn de kleurige velden voor mij geen optie. en omdat zelfs mijn borduurwerk van viooltjes op de vensterbank niet volledig het verlangen dekt, ontwerp ik maar een plantenpotje met viooltjes. Zo heb ik niet alleen een leuk haakproject maar heb ik vanaf nu ook een beetje extra kleur in huis.

Wil je er ook mee aan de slag? Het patroon is te vinden via de link onder en om de lente te vieren nog tot eind mei in de aanbieding.

Het verhaal achter: de CoCo Col

De patronen van crocheticipation zijn niet zomaar patronen. De ontwerpen hebben een verhaal en een achtergrond. In deze serie kijken we naar het verhaal achter de patronen. Waar komen ze vandaan en waarom mag het patroon en dus het gemaakte product niet ontbreken in jouw collectie? Vandaag de eerste in de serie: de CoCo Col. Een heerlijk strak patroon gemaakt met 1 bol garen.

Ik ben een maagd, van sterrenbeeld dan, een Virgo. Niet dat ik daarmee te koop loop, behalve dat ik een beeldje ervan om mijn nek draag. En aan horoscopen doe ik al helemaal niet – misschien is dat de reden dat ik mijn wederhelft nog niet heb ontmoet en zou ik het toch maar eens moeten proberen. Maar dat is voor een andere keer. Hoe dan ook, soms kom je wel eens kenmerken van sterrenbeelden tegen. Zo schijnen Maagden nogal perfectionistisch te zijn. Nou, daar is geen haaknaald tussen te krijgen.

Ik haak strak en netjes. Ik kan er absoluut niet tegen als iets slordig is of niet recht loopt. Zo heb ik met grote tegenzin vanmiddag alsnog een kussen in elkaar gehaakt terwijl hij eigenlijk half schuin trok. En haal ik de komende dagen een anderen bijna helemaal uit elkaar om hem netjes aan elkaar te haken. Als het niet netjes wil, dan helemaal niet. Mijn voorkeur gaat dan ook altijd uit naar patronen die een beetje strak zijn. Dan kun je ze ook echt netjes haken en is er nauwelijks verschil tussen de eerste en de laatste steek.

Met een bol gekregen van Pera&Pasha op de KreaDoe afgelopen voorjaar op de schoot bladerde ik door de haakbijbel. Op de vooravond van een reis naar Zuidelijk Afrika zat ik bij mijn ouders aan de keukentafel en zo kwam ik op het idee voor het patroon. Heerlijk strak en tot mijn verbazing haakt het grandioos snel weg. Het enige probleem was dat ik op reis nauwelijks de tijd en de rust had om eraan te werken, iets dat mij nauwelijks gebeurt.

Dat bracht toch een probleem naar boven, want ik kon natuurlijk niet met een onafgemaakt project thuis komen. Dus waren de uren in het vliegtuig terug, de reis was lang genoeg, al toegekend. Dat kwam me op rare blikken te staan van het cabinepersoneel. Ik had toevallig mijn haakturbo zojuist gevonden en de steward rond zo verbaasd te kijken naar hoe mijn vingers hard aan het werk waren. ‘Die moet vandaag zeker nog af?’ vroeg hij. Jazeker zei ik. En een kleine vier uur later, met nog een dikke vijf uur wachttijd tot de volgende vlucht en het entertainment was hij klaar. Voor mij is dat een belangrijke voorwaarde van projecten die mee gaan op reis, je moet niet teveel na hoeven denken bij het patroon. En oh ja, het is onvermijdelijk dat je tenminste een aantal toeren uit moet halen omdat het eigenlijk te laat was of je teveel andere dingen aan het doen was tijdens het haken. En zelfs als vrouw zijnde, moet ik af en toe mijn grenzen erkennen.

Beter vroeg dan laat, want na de volgende vlucht bleek dat het in Londen dik 30 graden kouder was dan in Victoria Falls waar we vandaan kwamen. Toen bleek de col klein maar fijn. Het acryl voelt praktisch als katoen aan en is dus heerlijk luchtig maar ook warm als het nodig is. En bleek dat hij ook nog eens perfect bij het shirt paste dat ik aan had. Voor alles is een eerste keer…

Download het patroon in januari 2019 gratis in de webshop.